نویسنده: دکتر اسماعیل نوری

دیسک ستون فقرات

ستون فقرات انسان دارای ۲۳ دیسک ستون فقرات است که ۶ دیسک در گردن، ۱۲ دیسک در ناحیه سینه‌ای و ۵ دیسک در کمر قرار دارند. در نواحی خاجی و دنبالچه دیسک وجود ندارد. دیسک بین‌ مهره‌ای ستون فقرات بالشتکی از جنس فیبروغضروف است که بین مهره‌ ها قرار دارد. دیسک بین‌ مهره‌ای با جذب و توزیع فشارها، از ستون فقرات محافظت کرده و به حرکت و انعطاف آن کمک می‌کند.

هر دیسک بین‌ مهره‌ای از دو بخش اصلی تشکیل شده است: بخش مرکزی به نام هسته پالپوزوس و بخش خارجی به نام آنولوس فیبروزوس. هسته پالپوزوس ماده‌ای ژله‌ای و آب‌دار است که در تحمل و توزیع فشار نقش دارد و آنولوس فیبروزوس از لایه‌های مقاوم فیبری تشکیل شده و هسته مرکزی را دربر می‌گیرد. این ساختار به دیسک اجازه می‌دهد نیروهای واردشده به ستون فقرات را جذب و در سطح وسیع‌تری توزیع کند و در عین حال حرکت بین مهره‌ها را امکان‌پذیر سازد.

دیسک‌ های بین‌مهره‌ای در نواحی مختلف ستون فقرات از نظر اندازه، شکل و میزان تحمل فشار با یکدیگر تفاوت دارند. دیسک‌ های گردنی کوچک‌تر هستند و با توجه به تحرک زیاد گردن، نقش مهمی در ایجاد حرکت و انعطاف این ناحیه دارند. دیسک‌ های ناحیه سینه‌ای نسبتاً کوچک‌تر و کم‌تحرک‌تر بوده و در هماهنگی با قفسه سینه، بخشی از پایداری این قسمت از ستون فقرات را تأمین می‌کنند.

دیسک‌ های کمری بزرگ‌تر و ضخیم‌تر هستند، زیرا بخش زیادی از وزن بدن و نیروهای واردشده به ستون فقرات را تحمل می‌کنند و در عین حال امکان خم شدن و حرکت کمر را فراهم می‌سازند. در نواحی خاجی و دنبالچه‌ای، مهره‌ها به یکدیگر پیوسته‌اند و دیسک بین‌ مهره‌ای وجود ندارد.

در این مقاله درباره دیسک ستون فقرات و دیسک بین‌ مهره‌ای، ساختار و اجزای آن، عملکرد و نقش آن در حرکت و تحمل فشار، و ویژگی‌های دیسک‌ها در نواحی مختلف ستون فقرات توضیح داده می‌شود و در ادامه، بیماری‌ها و مشکلات مرتبط با دیسک به‌طور جداگانه بررسی خواهند شد.

آیا دیسک ستون فقرات همان فتق یا بیرون‌زدگی دیسک است؟

خیر. دیسک بین‌مهره‌ای یک ساختار طبیعی در ستون فقرات است که بین مهره‌ها قرار دارد و وظیفه جذب و توزیع فشار و کمک به حرکت ستون فقرات را بر عهده دارد. فتق یا بیرون‌زدگی دیسک، یک اختلال در همین ساختار است که در آن بخشی از دیسک از محدوده طبیعی خود خارج می‌شود و در برخی موارد می‌تواند به ریشه‌های عصبی فشار وارد کند.

البته در گفت‌وگوی روزمره و در میان مردم، وقتی از دیسک کمر یا دیسک گردن صحبت می‌شود، معمولاً منظور خود دیسک طبیعی نیست، بلکه به مشکلات و بیماری‌های دیسک، بویژه بیرون‌زدگی یا فتق دیسک، اشاره دارند.

ساختمان دیسک ستون فقرات

ساختمان دیسک ستون فقراتدیسک ستون فقرات از سه جزء مجزا تشکیل شده است.
  1. هسته پالپوزوس مرکزی
  2. آنولوس فیبروزوس محیطی
  3. دو صفحه انتهایی مهره ای

هماهنگی این سه بخش باعث می‌شود دیسک بتواند فشارهای واردشده به ستون فقرات را تحمل و توزیع کرده و در عین حال امکان حرکت بین مهره‌ها را فراهم کند.

هسته پالپوزوس

هسته پالپوزوس بخش مرکزی و ژله‌مانند دیسک بین‌ مهره‌ای است که مقدار زیادی آب و پروتئوگلیکان در ساختار خود دارد. آب فراوان موجود در این بخش به دیسک کمک می‌کند در برابر نیروهای فشاری مقاومت کرده و فشار واردشده را در سطح وسیع‌تری توزیع کند. هسته پالپوزوس همچنین دارای کلاژن، به‌ویژه کلاژن نوع ۲، و تعداد محدودی سلول است که اجزای ماتریکس خارج سلولی را تولید و حفظ می‌کنند.

آنولوس فیبروزوس

آنولوس فیبروزوس بخش خارجی دیسک است که هسته پالپوزوس را دربر می‌گیرد. این قسمت از چندین لایه متحدالمرکز از رشته‌های کلاژن تشکیل شده است که جهت آن‌ها در لایه‌های مجاور متفاوت است. این آرایش به آنولوس فیبروزوس استحکام می‌دهد و باعث می‌شود دیسک بتواند در برابر نیروهای فشاری، کششی و چرخشی مقاومت کند.

آنولوس فیبروزوس از نظر ترکیب نیز یکدست نیست. بخش خارجی آن بیشتر از کلاژن نوع ۱ و بخش داخلی آن بیشتر از کلاژن نوع ۲ تشکیل شده است. این تفاوت در ساختار به دیسک اجازه می‌دهد ضمن حفظ استحکام، انعطاف‌پذیری مناسبی داشته باشد.

صفحات انتهایی غضروفی

در قسمت بالا و پایین هر دیسک، یک صفحه انتهایی غضروفی قرار دارد که دیسک را از جسم مهره مجاور جدا می‌کند. این صفحات علاوه بر نقش مکانیکی در اتصال دیسک و مهره، مسیر اصلی انتقال مواد غذایی و اکسیژن به بخش‌های داخلی دیسک هستند. از آنجا که بخش عمده دیسک فاقد عروق خونی مستقیم است، تغذیه سلول‌های دیسک تا حد زیادی از طریق انتشار مواد از بافت‌های مجاور و صفحات انتهایی انجام می‌شود.

عصب‌دهی دیسک

در یک دیسک سالم، رشته‌های عصبی عمدتاً در بخش‌های خارجی آنولوس فیبروزوس قرار دارند و قسمت مرکزی دیسک تقریباً فاقد عصب است. در برخی شرایط دژنراتیو یا آسیب‌های دیسک، امکان رشد رشته‌های عصبی به بخش‌های عمقی‌تر دیسک افزایش می‌یابد. این تغییرات می‌توانند در ایجاد یا تشدید دردهای مرتبط با دیسک نقش داشته باشند.

خون‌رسانی و تغذیه دیسک

دیسک بین‌ مهره‌ای بخش عمده‌ای از عروق خونی مستقیم را ندارد و به همین دلیل بیشتر مواد غذایی و اکسیژن مورد نیاز سلول‌های آن از طریق انتشار تأمین می‌شود. این مواد از عروق موجود در بافت‌های اطراف، به‌ویژه ناحیه مجاور صفحات انتهایی مهره‌ای، به داخل دیسک منتقل می‌شوند. همچنین مواد زائد حاصل از فعالیت سلول‌های دیسک از همین مسیر دفع می‌شوند. سلامت صفحات انتهایی و جریان مناسب مواد از این مسیر، برای حفظ عملکرد طبیعی دیسک اهمیت دارد.

عملکرد دیسک ستون فقرات

عملکرد دیسک ستون فقرات

دیسک‌ های بین‌مهره‌ای نقش مهمی در حفظ سلامت و عملکرد طبیعی ستون فقرات دارند. این ساختارهای فیبروغضروفی با جذب ضربات، توزیع فشارهای واردشده و جلوگیری از تماس مستقیم مهره‌ها، امکان حرکت روان و انعطاف‌پذیر ستون فقرات را فراهم می‌کنند. علاوه بر این، دیسک‌ها در حفظ پایداری ستون فقرات و تحمل نیروهای ناشی از فعالیت‌های روزمره نقش اساسی دارند.

مهم‌ترین عملکردهای دیسک بین‌ مهره‌ای

  • محدود کردن حرکات بیش از حد بین مهره‌ها و کنترل دامنه حرکتی مفاصل ستون فقرات
  • کمک به حفظ ثبات و پایداری ستون فقرات
  • مقاومت در برابر نیروهای فشاری (محوری)، خمشی و چرخشی
  • حفظ ساختار، ارتفاع و انحناهای طبیعی ستون فقرات
  • عمل کردن به‌عنوان بالشتکی بین مهره‌ها و کاهش فشارهای ناشی از ضربه
  • جذب و توزیع شوک‌های واردشده در هنگام راه رفتن، دویدن، پریدن و بلند کردن اجسام
  • جلوگیری از تماس مستقیم و ساییدگی مهره‌ها روی یکدیگر
  • تسهیل حرکات ستون فقرات مانند خم شدن، صاف شدن و چرخش
  • محافظت از ریشه‌های عصبی و سایر ساختارهای عصبی عبوری از ستون فقرات
  • توزیع یکنواخت نیروها بین مهره‌های مجاور و کاهش استرس وارده به ستون فقرات

بیومکانیک دیسک بین‌ مهره‌ای

دیسک بین‌ مهره‌ای در برابر نیروهای مختلفی که هنگام ایستادن، راه رفتن، خم شدن، چرخش و بلند کردن اجسام به ستون فقرات وارد می‌شوند، تغییر شکل می‌دهد. ساختار هسته ژلاتینی و حلقه خارجی فیبری در کنار یکدیگر به دیسک کمک می‌کنند تا فشارها را تحمل و توزیع کرده و حرکت بین مهره‌ها را کنترل کند.

ارتجاع‌پذیری

خاصیت ارتجاعی دیسک تا حد زیادی به مقدار آب موجود در هسته ژلاتینی و سلامت حلقه خارجی فیبری آن بستگی دارد. هسته ژلاتینی به دلیل داشتن آب فراوان، در برابر فشار تغییر شکل می‌دهد و فشارهای واردشده را به حلقه خارجی فیبری و صفحات انتهایی منتقل می‌کند. این ویژگی به دیسک اجازه می‌دهد مانند یک بالشتک انعطاف‌پذیر در برابر نیروهای واردشده عمل کند.

تحمل فشار و وزن

دیسک بین‌ مهره‌ای تحت نیروهای مختلفی از جمله نیروهای فشاری، کششی، خمشی و چرخشی قرار می‌گیرد. هنگام اعمال فشار، در هسته ژلاتینی فشار هیدرواستاتیک ایجاد می‌شود و نیرو از طریق ساختار دیسک به حلقه خارجی فیبری و صفحات انتهایی منتقل می‌شود. این سازوکار به توزیع مناسب نیروها بین دیسک و مهره‌های مجاور کمک می‌کند.

حرکت

دیسک بین‌ مهره‌ای در ایجاد و کنترل حرکات بین مهره‌های مجاور نقش دارد. مهم‌ترین حرکات ستون فقرات شامل موارد زیر است:

  • خم شدن به جلو
  • صاف شدن یا خم شدن به عقب
  • خم شدن به طرفین
  • چرخش محوری

میزان این حرکات در بخش‌های مختلف ستون فقرات متفاوت است و علاوه بر دیسک، به شکل مهره‌ها و وضعیت مفاصل بین مهره‌ای نیز بستگی دارد.

تغییر شکل هسته دیسک هنگام حرکت

با تغییر وضعیت ستون فقرات، شکل دیسک و نحوه توزیع فشار در آن نیز تغییر می‌کند. برای مثال، هنگام خم شدن ستون فقرات کمری به جلو، هسته ژلاتینی تمایل دارد در جهت مخالف ناحیه تحت فشار، یعنی به سمت عقب، جابه‌جا شود. هنگام صاف شدن یا خم شدن کمر به عقب، این تغییر شکل در جهت مقابل رخ می‌دهد. این تغییرات بخشی از پاسخ طبیعی دیسک به حرکت و بارگذاری ستون فقرات هستند.

دیسک‌ های بین‌ مهره‌ای در نواحی مختلف ستون فقرات

دیسک های بین مهره‌ ای ستون فقراتدیسک‌ های بین‌مهره‌ای از مهم‌ترین اجزای ستون فقرات هستند که بین مهره‌های مجاور قرار گرفته و علاوه بر حفظ اتصال مهره‌ها، نقش مهمی در حرکت و پایداری ستون فقرات ایفا می‌کنند. این ساختارهای فیبرو غضروفی مانند بالشتک‌هایی انعطاف‌پذیر عمل کرده و با جذب و توزیع نیروهای واردشده، از انتقال مستقیم فشار به مهره‌ها جلوگیری می‌کنند.

دیسک‌ های بین‌مهره‌ای در بخش‌های گردنی، سینه‌ای و کمری ستون فقرات از نظر اندازه، ضخامت، میزان تحرک و مقدار فشاری که تحمل می‌کنند، با یکدیگر تفاوت دارند. این تفاوت‌ها با ویژگی‌های هر بخش از ستون فقرات و میزان حرکت و تحمل وزن آن ارتباط دارد.

ساختار و عملکرد دیسک گردن

دیسک‌ های گردنی بین مهره‌های C2 تا C7 قرار دارند و در مجموع ۶ دیسک بین‌ مهره‌ای در این ناحیه وجود دارد. بین مهره‌های C1 و C2 دیسک وجود ندارد. دیسک‌ های گردنی به دلیل تحرک زیاد این ناحیه، در حرکاتی مانند خم شدن، صاف شدن، چرخش و خم شدن جانبی گردن نقش دارند و به جذب و توزیع نیروهای واردشده به ستون فقرات گردنی کمک می‌کنند.

ساختار و عملکرد دیسک سینه‌ای

در ناحیه سینه‌ای ۱۲ دیسک بین‌ مهره‌ای وجود دارد که از T1-T2 تا T12-L1 قرار گرفته‌اند. به دلیل اتصال مهره‌های سینه‌ای به دنده‌ها، این بخش نسبت به گردن و کمر تحرک کمتری دارد و دیسک‌ های آن بیشتر در حفظ ثبات و انتقال نیرو نقش دارند.

ساختار و عملکرد دیسک کمر

در ناحیه کمری ۵ دیسک بین‌ مهره‌ای وجود دارد که از L1-L2 تا L5-S1 قرار گرفته‌اند. این دیسک‌ها به دلیل تحمل وزن بخش بالایی بدن و مشارکت در حرکات کمر، تحت نیروهای مکانیکی قابل‌توجهی قرار می‌گیرند. دیسک‌ های L4-L5 و L5-S1 از مهم‌ترین دیسک‌ های ناحیه کمری هستند و فشارهای مکانیکی زیادی را تحمل می‌کنند. دیسک‌ های کمری علاوه بر جذب و توزیع نیرو، در خم شدن، صاف شدن، خم شدن جانبی و چرخش کمر نیز نقش دارند.

در نواحی خاجی و دنبالچه‌ای، مهره‌ها به یکدیگر پیوسته‌اند و دیسک بین‌ مهره‌ای وجود ندارد؛ بنابراین حرکت بین این مهره‌ها بسیار محدود است.

مشکلات و بیماری‌های دیسک ستون فقرات

بیماری‌های دیسک ستون فقرات

دیسک‌ های بین‌مهره‌ای ممکن است در اثر افزایش سن، تغییرات فرسایشی، فشارهای مکرر، آسیب‌های ناگهانی یا برخی بیماری‌ها دچار تغییرات ساختاری و عملکردی شوند. این تغییرات همیشه باعث ایجاد علامت نمی‌شوند، اما در برخی افراد می‌توانند به درد، محدودیت حرکتی یا فشار بر ساختارهای عصبی منجر شوند.

مهم‌ترین بیماری‌ها و اختلالات مرتبط با دیسک ستون فقرات عبارت‌اند از:

کم‌آبی و دژنراسیون دیسک

با کاهش آب و تغییرات تدریجی در ساختار دیسک، انعطاف‌پذیری و توانایی آن برای تحمل و توزیع فشار کاهش می‌یابد. این تغییرات معمولاً بخشی از روند فرسایشی دیسک هستند و می‌توانند با کاهش ارتفاع دیسک همراه شوند. برای مطالعه بیشتر درباره این موضوع، مقاله تخصصی دهیدراته شدن دیسک کمر را مطالعه کنید.

کاهش ارتفاع دیسک

فرسایش و کاهش آب دیسک می‌تواند باعث کاهش ارتفاع آن شود. این تغییر ممکن است نحوه توزیع نیرو در ستون فقرات را تغییر داده و بر فضای اطراف مفاصل و ریشه‌های عصبی اثر بگذارد.

پارگی حلقه خارجی دیسک

حلقه خارجی فیبری دیسک ممکن است در اثر فرسایش، فشارهای مکرر یا آسیب دچار شکاف و پارگی شود. پارگی حلقه می‌تواند زمینه‌ساز تغییرات بیشتر در دیسک، از جمله برجستگی یا فتق دیسک باشد. برای توضیحات بیشتر، مقاله تخصصی پارگی دیسک کمر را مطالعه کنید.

برجستگی دیسک

در برجستگی دیسک، بخش خارجی دیسک از محدوده طبیعی خود فراتر می‌رود، بدون اینکه لزوماً هسته ژلاتینی از دیسک خارج شده باشد. برجستگی دیسک ممکن است بدون علامت باشد یا بسته به محل و میزان آن، باعث درد یا علائم عصبی شود.

فتق دیسک

در فتق دیسک، بخشی از هسته ژلاتینی از طریق قسمت آسیب‌دیده حلقه خارجی به بیرون جابه‌جا می‌شود. بسته به محل فتق و میزان درگیری ساختارهای عصبی، ممکن است علائمی مانند درد، گزگز، بی‌حسی یا ضعف ایجاد شود. برای آشنایی کامل‌تر با این بیماری، مقاله تخصصی بیرون‌زدگی و فتق دیسک را مطالعه کنید.

دیسک گردن

تغییرات فرسایشی، برجستگی یا فتق دیسک در ناحیه گردن می‌تواند باعث گردن‌درد یا انتشار درد به شانه، بازو و دست شود. در صورت درگیری ریشه‌های عصبی، ممکن است علائم حسی یا حرکتی نیز ایجاد شود. برای اطلاعات بیشتر، مقاله تخصصی دیسک گردن را مطالعه کنید.

دیسک کمر

تغییرات دیسک‌ های کمری از علل شایع کمردرد هستند و در صورت درگیری ریشه‌های عصبی ممکن است باعث انتشار درد به باسن و پا، بی‌حسی، گزگز یا ضعف شوند. توضیحات کامل‌تر درباره این موضوع در مقاله تخصصی دیسک کمر ارائه شده است.

دیسکیت

دیسکیت التهاب یا عفونت فضای دیسک بین‌ مهره‌ای است و با تغییرات فرسایشی معمول دیسک تفاوت دارد. این بیماری می‌تواند با درد و علائم عمومی همراه باشد و نیاز به ارزیابی پزشکی دارد.

سخن پایانی

دیسک‌های بین‌مهره‌ای ستون فقراتدیسک‌ های بین‌مهره‌ای ستون فقرات بالشتک‌های فیبروغضروفی هستند که بین مهره‌های ستون فقرات قرار گرفته و با جذب ضربات، توزیع فشارها و حفظ فاصله بین مهره‌ها، به حرکت و پایداری ستون فقرات کمک می‌کنند. با افزایش سن یا وارد شدن فشارهای مکرر، این ساختارها ممکن است دچار کم‌آبی، فرسایش، برجستگی یا فتق شوند که در نتیجه آن درد، محدودیت حرکتی و گاهی فشار بر اعصاب ایجاد می‌شود.

در کلینیک توانبخشی و ارتوپدی دکتر نوری، رویکردی ویژه مبتنی بر دانش پزشکی، تجربه بالینی و بینش درست در برخورد با بیماری‌ های ستون فقرات و مشکلات دیسک ستون فقرات ارائه می‌ شود. تیم درمانی تلاش می‌ کند ابتدا علت دقیق مشکل را بررسی کند و سپس برنامه‌ ای متناسب با شرایط هر بیمار طراحی نماید تا درمان علاوه بر کاهش درد، به بهبود عملکرد و بازگشت تدریجی به فعالیت‌ های روزمره هم کمک کند. هدف اصلی این مجموعه، همراهی کامل با بیمار در مسیر درمان، اصلاح سبک زندگی و پیشگیری از عود مشکلات است.

دکتر اسماعیل نوریمشاهده نوشته ها

Avatar for دکتر اسماعیل نوری

دانش آموخته دوره تخصص طب فیزیکی و توانبخشی در دانشگاه علوم پزشکی ایران، با 18 سال تجربه بالینی و مطب

1 نظر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *