نویسنده: دکتر اسماعیل نوری

طبقه‌ بندی انواع درد

طبقه‌ بندی انواع درد معمولا بر اساس مکانیسم، مدت‌زمان، منشأ و الگوی انتشار انجام می‌شود. طبقه بندی درد به تشخیص علت درد و انتخاب درمان مناسب کمک می‌کند. درد یکی از شایع‌ترین علائمی است که افراد در طول زندگی تجربه می‌کنند و می‌تواند در اثر آسیب بافتی، التهاب، بیماری‌های عصبی یا تغییر در نحوه پردازش پیام‌های درد ایجاد شود.
درد در همه افراد ویژگی یکسانی ندارد و از نظر علت، مدت‌زمان، محل احساس و نحوه بروز متفاوت است. برای شناخت بهتر درد، از طبقه‌ بندی‌های مختلفی استفاده می‌شود. هر طبقه‌ بندی جنبه خاصی از درد را مشخص می‌کند و به پزشک کمک می‌کند منشأ احتمالی آن را شناسایی کند و ارزیابی و درمان مناسب‌تری در نظر بگیرد.

شناخت انواع درد همچنین به درک تفاوت میان دردهای عضلانی، مفصلی، عصبی و احشایی کمک می‌کند. البته یک درد ممکن است هم‌زمان در چند گروه قرار بگیرد؛ زیرا این طبقه‌ بندی‌ها مکمل یکدیگر هستند.

نهادهای علمی طبقه‌ بندی‌کننده درد

نهادهای علمی بین‌المللی مانند انجمن بین‌المللی مطالعه درد (IASP) و سازمان جهانی بهداشت (WHO) در تدوین و استانداردسازی طبقه‌ بندی درد نقش دارند. هر یک از این نهادها از جنبه‌های متفاوتی به طبقه‌ بندی درد می‌پردازند:

  • انجمن بین‌المللی مطالعه درد (IASP): درد را بر اساس مکانیسم ایجاد به سه گروه اصلی درد نوسیسپتیو (Nociceptive)، نوروپاتیک (Neuropathic) و نوسی‌پلاستیک (Nociplastic) تقسیم می‌کند. همچنین برای توصیف دقیق‌تر درد، اصطلاحاتی مانند درد حاد، مزمن، ارجاعی و انتشاری را به کار می‌برد.
  • – سازمان جهانی بهداشت (WHO): در طبقه‌بندی بین‌المللی بیماری‌ها (ICD-11)، درد مزمن را به گروه‌هایی مانند درد مزمن اولیه، درد مزمن مرتبط با سرطان، درد مزمن پس از جراحی یا آسیب، درد نوروپاتیک مزمن، درد ثانویه احشایی و درد ثانویه اسکلتی‌عضلانی تقسیم می‌کند. این طبقه‌بندی بیشتر با هدف تشخیص، ثبت و کدگذاری بالینی درد طراحی شده است.

این دو نظام طبقه‌بندی مکمل یکدیگر هستند؛ طبقه‌بندی IASP بیشتر به شناخت مکانیسم‌های درد کمک می‌کند، در حالی که طبقه‌بندی WHO چارچوبی برای تشخیص و ثبت انواع درد در نظام سلامت فراهم می‌سازد.

انواع درد بر اساس چه معیارهایی طبقه‌بندی می‌شوند؟

درد را می‌توان بر اساس مکانیسم ایجاد، مدت‌زمان، علت، شدت، منشأ و الگوی انتشار یا بروز تقسیم‌بندی کرد. مهم‌ترین طبقه‌بندی‌های بالینی عبارت‌اند از:

۱. طبقه‌ بندی درد بر اساس مکانیسم ایجاد

طبقه‌ بندی درد بر اساس مکانیسم ایجاداین طبقه‌بندی به نحوه ایجاد و انتقال پیام درد در بدن توجه دارد:

  • درد نوسی سپتیو (Nociceptive Pain): در اثر تحریک گیرنده‌های درد به دنبال آسیب یا تهدید آسیب به بافت‌هایی مانند عضلات، استخوان‌ها و مفاصل ایجاد می‌شود. آرتروز و کشیدگی عضلات از نمونه‌های آن هستند.

  • درد نوروپاتیک (Neuropathic Pain): در اثر ضایعه یا بیماری دستگاه عصبی حسی ایجاد می‌شود. درد سیاتیک ناشی از درگیری ریشه عصبی و نوروپاتی دیابتی از نمونه‌های آن هستند.

  • درد نوسی‌پلاستیک (Nociplastic Pain): در اثر تغییر در پردازش پیام‌های درد در دستگاه عصبی ایجاد می‌شود، بدون اینکه آسیب بافتی یا ضایعه عصبی مشخصی به‌تنهایی علت آن را توضیح دهد. فیبرومیالژیا نمونه‌ای از این نوع درد است.

  • درد مختلط (Mixed Pain): ترکیبی از چند مکانیسم درد است؛ برای مثال، کمردردی که هم مؤلفه مکانیکی و هم مؤلفه نوروپاتیک دارد.

۲. طبقه‌ بندی درد بر اساس مدت‌زمان

از نظر مدت‌زمان، درد به سه گروه اصلی تقسیم می‌شود:

  • درد حاد (Acute Pain): معمولاً در ارتباط با آسیب، التهاب یا بیماری ایجاد می‌شود و اغلب با بهبود علت زمینه‌ای کاهش می‌یابد.

  • درد تحت‌حاد (Subacute Pain): به دردهایی گفته می‌شود که از مرحله حاد عبور کرده‌اند، اما هنوز معیار زمانی درد مزمن را ندارند. در برخی تقسیم‌بندی‌ها، این دوره حدود ۶ تا ۱۲ هفته در نظر گرفته می‌شود.

  • درد مزمن (Chronic Pain): دردی است که بیش از سه ماه ادامه دارد یا به‌صورت مکرر در یک دوره طولانی بروز می‌کند.

۳. طبقه‌ بندی درد بر اساس علت ایجاد

از نظر علت ایجاد، درد به دو گروه اصلی سرطانی و غیرسرطانی تقسیم می‌شود:

  • درد سرطانی (Cancer Pain): در ارتباط با خود سرطان یا درمان‌های آن، مانند جراحی و برخی درمان‌های ضدسرطان ایجاد می‌شود.

  • درد غیرسرطانی (Non-cancer Pain): در اثر آسیب‌ها، بیماری‌های اسکلتی‌عضلانی، اختلالات عصبی، التهاب و سایر عوامل غیرسرطانی به وجود می‌آید.

۴. طبقه‌ بندی درد بر اساس شدت

شدت درد یزان دردی را نشان می‌دهد که فرد تجربه می‌کند و معمولاً با مقیاس‌های استاندارد مانند NRS، VAS و VRS ارزیابی می‌شود. بر این اساس، درد به سه گروه تقسیم می‌شود:

  • درد خفیف (Mild Pain): شدت درد کم است و معمولاً فعالیت‌های روزمره را به‌طور قابل‌توجه مختل نمی‌کند.

  • درد متوسط (Moderate Pain): درد محسوس است و ممکن است فعالیت‌های روزمره را محدود کند.

  • درد شدید (Severe Pain): درد قابل‌توجه است و می‌تواند عملکرد، خواب و کیفیت زندگی را به‌شدت تحت تأثیر قرار دهد.

۵. طبقه‌ بندی درد بر اساس منشأ و محل احساس

درد از نظر بافت یا اندام منشأگیرنده و همچنین محل احساس آن به گروه‌های مختلفی تقسیم می‌شود:

  • درد جسمانی (Somatic Pain): از پوست، عضلات، استخوان‌ها، مفاصل و بافت‌های همبند منشأ می‌گیرد و ممکن است به‌صورت موضعی یا منتشر احساس شود.

  • درد احشایی (Visceral Pain): از اندام‌های داخلی مانند معده، روده و کلیه منشأ می‌گیرد و معمولاً محل دقیق آن به‌راحتی مشخص نمی‌شود.

  • درد موضعی (Localized Pain): در یک ناحیه مشخص از بدن احساس می‌شود.

  • درد انتشاری (Radiating Pain): از محل شروع به ناحیه دیگری گسترش پیدا می‌کند؛ مانند انتشار درد از کمر به پا.

  • درد ارجاعی (Referred Pain): در ناحیه‌ای دور از محل اصلی منشأ درد احساس می‌شود؛ مانند احساس درد در شانه در برخی بیماری‌های اندام‌های داخلی.

۶. طبقه‌ بندی درد بر اساس الگوی بروز

از نظر نحوه و زمان بروز، درد می‌تواند ویژگی‌های متفاوتی داشته باشد:

  • درد مداوم (Continuous Pain): به‌طور پیوسته وجود دارد.

  • درد متناوب (Intermittent Pain): در دوره‌هایی ظاهر می‌شود و سپس کاهش می‌یابد یا برطرف می‌شود.

  • درد عودکننده (Recurrent Pain): پس از دوره‌ای از بهبودی دوباره بازمی‌گردد.

  • درد حمله‌ای (Episodic Pain): به‌صورت حملات مشخص و جدا از یکدیگر بروز می‌کند؛ مانند حملات میگرن.

کاربرد طبقه‌ بندی انواع درد در تشخیص و درمان

طبقه‌ بندی انواع درد چه کمکی به تشخیص و درمان می‌کند؟شناخت نوع درد به پزشک کمک می‌کند تا علت احتمالی علائم را بهتر بررسی کند، معاینات و آزمایش‌های لازم را انتخاب کند و روش درمانی متناسب با شرایط بیمار را در نظر بگیرد.

۱. کمک به تشخیص علت و منشأ درد

ویژگی‌های درد مانند محل احساس، نحوه انتشار، مدت‌زمان و علائم همراه می‌توانند سرنخ‌های مهمی برای تشخیص باشند. برای مثال، درد همراه با گزگز، بی‌حسی یا احساس برق‌گرفتگی ممکن است احتمال درگیری عصبی را مطرح کند؛ درحالی‌که درد مرتبط با حرکت مفصل می‌تواند با مشکلات اسکلتی‌عضلانی ارتباط داشته باشد.

۲. انتخاب روش درمانی مناسب

مکانیسم ایجاد درد در انتخاب درمان اهمیت دارد؛ زیرا روش کنترل درد ناشی از آرتروز با درد نوروپاتیک یا درد نوسیپلاستیک یکسان نیست. بر اساس نوع درد ممکن است از روش‌های زیر استفاده شود:

  • داروهای ضدالتهاب و مسکن برای برخی دردهای اسکلتی‌عضلانی

  • داروهای اختصاصی دردهای نوروپاتیک

  • فیزیوتراپی و تمرین‌درمانی برای بهبود عملکرد عضلات و مفاصل

  • روش‌های مداخله‌ای و تزریقی در بیماران منتخب

  • برنامه‌های چندجانبه درمانی برای برخی دردهای مزمن و پیچیده

۳. ارزیابی روند بیماری و پاسخ به درمان

طبقه‌ بندی درد در پیگیری بیمار نیز کاربرد دارد. تغییر محل، شدت، مدت‌زمان یا الگوی انتشار درد ممکن است نشان‌دهنده تغییر وضعیت بیماری یا پاسخ به درمان باشد. در این ارزیابی، علاوه بر شدت درد، توانایی انجام فعالیت‌های روزمره و کیفیت زندگی بیمار نیز اهمیت دارد.

نکته مهم اینکه طبقه‌ بندی‌های درد مستقل از یکدیگر نیستند؛ برای مثال، یک بیمار می‌تواند هم‌زمان درد مزمن، نوروپاتیک و انتشاری داشته باشد. بنابراین تشخیص نوع درد باید با توجه به شرح حال، معاینه و در صورت نیاز بررسی‌های تکمیلی انجام شود.

دکتر اسماعیل نوریمشاهده نوشته ها

Avatar for دکتر اسماعیل نوری

دانش آموخته دوره تخصص طب فیزیکی و توانبخشی در دانشگاه علوم پزشکی ایران، با 18 سال تجربه بالینی و مطب

بدون نظر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *