فهرست مطالب
درمان آرتروز زانو با ورزش یکی از مهمترین روشهای درمان بدون جراحی برای کاهش درد، بهبود عملکرد و حفظ توانایی حرکتی در افراد مبتلا به آرتروز زانو است. آرتروز زانو یا استئوآرتریت، یک بیماری شایع مفصل است که با تغییرات تدریجی در غضروف و سایر ساختارهای مفصل همراه میشود و میتواند به مرور زمان باعث درد، خشکی، تورم، کاهش دامنه حرکتی و محدودیت فعالیتهای روزمره شود.
اگرچه آرتروز زانو با افزایش سن شایعتر میشود، اما عواملی مانند اضافهوزن و چاقی، آسیبهای قبلی زانو، فشارهای مکرر بر مفصل، برخی بیماریهای مفصلی و عوامل ژنتیکی نیز میتوانند در ایجاد یا تشدید آن نقش داشته باشند. کاهش فعالیت بدنی ناشی از درد نیز ممکن است به ضعف عضلات اطراف زانو و کاهش عملکرد حرکتی منجر شود.
خوشبختانه، ورزش و تمریندرمانی مناسب میتواند با تقویت عضلات اطراف زانو و اندام تحتانی، حفظ دامنه حرکتی و انعطافپذیری، بهبود کنترل حرکتی و افزایش توانایی فرد در انجام فعالیتهای روزمره کمک کند. انتخاب تمرینها و شدت آنها باید متناسب با شرایط هر فرد و شدت علائم انجام شود.
در این مقاله به طور کامل درباره ورزشهای زانو برای آرتروز صحبت میکنیم. در صورت نیاز به مشاوره و راهنمایی می توانید با شماره تلفن 02188021345 با کلینیک دکتر نوری تماس بگیرید.
آرتروز زانو چیست و چه کسانی به آن مبتلا میشوند؟
آرتروز زانو یا استئوآرتریت زانو یکی از شایعترین بیماریهای مفصل زانو است که در اثر تغییرات تدریجی ساختارهای مفصل، بهویژه غضروف مفصلی، ایجاد میشود. با پیشرفت این تغییرات، حرکت مفصل ممکن است دشوارتر شده و علائمی مانند درد، خشکی، تورم، کاهش دامنه حرکتی و گاهی صدا دادن زانو ایجاد شود.
آرتروز زانو بیشتر با افزایش سن دیده میشود، اما افزایش سن تنها عامل ابتلا به آن نیست. اضافهوزن و چاقی، آسیبهای قبلی زانو، فشار و استفاده بیش از حد از مفصل، برخی بیماریهای مفصلی و عوامل ژنتیکی نیز میتوانند خطر ابتلا به آرتروز زانو را افزایش دهند. به همین دلیل، این بیماری ممکن است در افراد جوانتر نیز ایجاد شود.
ضعف عضلات و تغییر عملکرد زانو در آرتروز
در آرتروز زانو، تغییرات ایجادشده در مفصل تنها به غضروف محدود نمیشود و میتواند بر عملکرد عضلات اطراف زانو و کنترل حرکتی اندام تحتانی نیز تأثیر بگذارد. درد و کاهش فعالیت بدنی ممکن است بهتدریج باعث کاهش قدرت و حجم عضلات، بهویژه عضله چهارسر ران، شود. از طرف دیگر، ضعف عضلانی میتواند توانایی فرد برای کنترل و تحمل بار واردشده به زانو را کاهش دهد و انجام فعالیتهایی مانند راه رفتن، بالا و پایین رفتن از پلهها و نشستن و برخاستن را دشوارتر کند.
تغییر هماهنگی عضلات قبل و بعد از بروز آرتروز
عملکرد طبیعی زانو به هماهنگی مناسب بین عضلات، مفصل و سیستم عصبی وابسته است. حتی پیش از بروز تغییرات واضح در ساختار مفصل، عواملی مانند درد، آسیب قبلی یا کاهش فعالیت میتوانند الگوی حرکت و فعال شدن عضلات اطراف زانو را تغییر دهند. پس از ایجاد آرتروز نیز درد و محدودیت حرکتی ممکن است باعث تغییر الگوی حرکتی و کاهش یا تأخیر در فعال شدن برخی عضلات شود.
این تغییرات را میتوان بخشی از اختلال کنترل عصبیعضلانی (Neuromuscular control) دانست. در نتیجه، فرد ممکن است هنگام حرکت، بار را به شکل متفاوتی در اندام تحتانی توزیع کند و بهتدریج از برخی حرکات یا فعالیتها اجتناب کند. تداوم این وضعیت میتواند چرخهای از درد، کاهش فعالیت، ضعف عضلانی و کاهش عملکرد زانو ایجاد کند.
به همین دلیل، در آرتروز زانو فقط توجه به خود مفصل اهمیت ندارد؛ بلکه حفظ یا بازگرداندن قدرت عضلات، دامنه حرکتی و کنترل عصبیعضلانی نیز از اهداف مهم تمریندرمانی است. ورزشهای مناسب میتوانند با تقویت عضلات اطراف زانو و بهبود عملکرد حرکتی، به حفظ توانایی فرد در انجام فعالیتهای روزمره کمک کنند.
ورزش چگونه به درمان آرتروز زانو کمک میکند؟
ورزش و تمریندرمانی یکی از مهمترین بخشهای درمان آرتروز زانو است و میتواند بدون نیاز به جراحی، به کاهش علائم و حفظ عملکرد زانو کمک کند. هدف از ورزش در آرتروز فقط تقویت عضلات نیست؛ بلکه کاهش درد و خشکی، حفظ دامنه حرکتی مفصل، بهبود قدرت و استقامت عضلات، افزایش کنترل عصبیعضلانی و بهبود توانایی انجام فعالیتهای روزمره را نیز دنبال میکند.
تمرین منظم و متناسب با شرایط فرد میتواند عضلات اطراف زانو، لگن و اندام تحتانی را تقویت کند. عضلات قویتر میتوانند به کنترل بهتر حرکت زانو و تحمل مناسبتر نیروهای واردشده به مفصل کمک کنند. همچنین تمرینهای حرکتی و کششی میتوانند به حفظ انعطافپذیری و دامنه حرکتی زانو کمک کنند.
از سوی دیگر، فعالیت بدنی منظم میتواند چرخه درد، کاهش فعالیت و ضعف عضلانی را تا حدی معکوس کند. با افزایش توانایی حرکتی و کاهش ترس از حرکت، فرد میتواند فعالیتهای روزمره خود را راحتتر انجام دهد و سطح فعالیت بدنی خود را حفظ کند.
ورزش چگونه درد و خشکی زانو را کاهش میدهد؟
ورزش منظم میتواند با بهبود عملکرد عضلات و افزایش حرکت مفصل، به کاهش خشکی و بهبود عملکرد زانو کمک کند. انجام تمرینهای مناسب همچنین میتواند تحمل فرد نسبت به فعالیتهای روزمره را افزایش دهد و وابستگی به استراحت به دلیل درد را کاهش دهد.
ورزش چگونه عضلات ضعیف اطراف زانو را تقویت میکند؟
تمرینهای تقویتی بهویژه برای عضلات چهارسر ران، همسترینگ و عضلات لگن میتوانند قدرت و ظرفیت عضلانی را افزایش دهند. تقویت این عضلات به کنترل بهتر زانو هنگام راه رفتن، بالا رفتن از پلهها، نشستن و برخاستن و سایر فعالیتهای روزمره کمک میکند.
ورزش چگونه کنترل و هماهنگی حرکتی زانو را بهبود میدهد؟
تمریندرمانی فقط افزایش قدرت عضلات نیست. برخی تمرینها با بهبود کنترل عصبیعضلانی، تعادل و هماهنگی عضلات به فرد کمک میکنند حرکت زانو و اندام تحتانی را بهتر کنترل کند. این موضوع بهویژه در افرادی اهمیت دارد که به دلیل درد یا ضعف عضلانی، الگوی حرکتی آنها در طول زمان تغییر کرده است.
بنابراین، برنامه ورزشی مناسب برای آرتروز زانو معمولاً ترکیبی از تمرینهای تقویتی، کششی، حرکتی، تعادلی و فعالیتهای هوازی کمفشار است. انتخاب نوع و شدت تمرین باید با توجه به شدت علائم، توانایی حرکتی، وضعیت مفصل و شرایط جسمانی فرد انجام شود.
مزایای ورزش درمانی برای آرتروز زانو
ورزش درمانی یکی از ارکان اصلی درمان آرتروز زانو است و هدف آن فقط کاهش درد نیست. یک برنامه ورزشی مناسب میتواند به تقویت عضلات اطراف زانو، حفظ دامنه حرکتی مفصل، بهبود انعطافپذیری، افزایش تعادل و کنترل حرکتی و بهبود توانایی انجام فعالیتهای روزمره کمک کند.
ابتلا به آرتروز زانو به این معنا نیست که فرد باید از فعالیت بدنی اجتناب کند. برعکس، کمتحرکی میتواند به ضعف بیشتر عضلات و کاهش عملکرد زانو منجر شود. البته ورزش باید متناسب با وضعیت مفصل و توانایی فرد انتخاب شود؛ زیرا فعالیتهای شدید یا حرکاتی که فشار زیادی بر زانو وارد میکنند، ممکن است درد و علائم را تشدید کنند.
مهمترین مزایای ورزش درمانی در افراد مبتلا به آرتروز زانو عبارتاند از:
- کاهش درد و خشکی زانو
- تقویت عضلات اطراف زانو و لگن
- حفظ یا بهبود دامنه حرکتی مفصل
- بهبود تعادل و کنترل عصبیعضلانی
- افزایش توانایی راه رفتن و انجام فعالیتهای روزمره
- کمک به حفظ وزن مناسب و کاهش فشار مکانیکی وارد بر زانو
- افزایش سطح فعالیت بدنی و کاهش پیامدهای کمتحرکی
تداوم تمرینها اهمیت زیادی دارد، زیرا فواید ورزش با انجام منظم آن حفظ میشود. برنامه ورزشی باید بهصورت تدریجی و متناسب با شدت درد، میزان محدودیت حرکتی، قدرت عضلات و سطح فعالیت فرد تنظیم شود. در صورت افزایش قابلتوجه درد یا تورم، نوع و شدت تمرینها باید دوباره ارزیابی شود.
انواع ورزشهای مفید برای آرتروز زانو
ورزشهای مناسب برای آرتروز زانو را میتوان بر اساس هدف و نوع تمرین به چند گروه اصلی تقسیم کرد. معمولاً یک برنامه کامل، ترکیبی از تمرینهای دامنه حرکتی و کششی، تقویتی، تعادلی و هوازی کمفشار است.
تمرینات دامنه حرکتی و کششی
این تمرینها با هدف حفظ حرکت طبیعی مفصل و کاهش خشکی زانو انجام میشوند. حرکات دامنه حرکتی به حفظ قابلیت خم و راست شدن زانو کمک میکنند و تمرینهای کششی میتوانند انعطافپذیری عضلات و بافتهای اطراف مفصل را بهبود دهند.
در افراد مبتلا به آرتروز، بیتحرکی طولانیمدت میتواند خشکی و محدودیت حرکتی را بیشتر کند؛ بنابراین انجام منظم و کنترلشده این تمرینها اهمیت دارد. حرکات نباید با فشار شدید یا درد قابلتوجه انجام شوند و انتخاب دامنه و شدت مناسب باید با توجه به وضعیت فرد صورت گیرد.
تمرینات تقویتی
تمرینهای تقویتی از مهمترین بخشهای ورزش درمانی آرتروز زانو هستند. تقویت عضلات چهارسر ران، همسترینگ و عضلات لگن میتواند به بهبود قدرت و کنترل اندام تحتانی کمک کند.
قدرت بیشتر عضلات به فرد کمک میکند زانو را هنگام راه رفتن، بالا و پایین رفتن از پلهها و نشستن و برخاستن بهتر کنترل کند. این تمرینها همچنین میتوانند در بهبود عملکرد و کاهش محدودیتهای ناشی از ضعف عضلانی مؤثر باشند.
تمرینهای تقویتی باید بهصورت تدریجی انجام شوند و شدت آنها متناسب با توانایی فرد افزایش پیدا کند.
تمرینات هوازی کمفشار
فعالیتهای هوازی منظم میتوانند به افزایش استقامت قلبی ـ تنفسی، حفظ سطح فعالیت بدنی، کنترل وزن و بهبود توانایی انجام فعالیتهای روزمره کمک کنند. برای افراد مبتلا به آرتروز زانو، فعالیتهای کمفشار مانند پیادهروی، دوچرخهسواری و ورزش در آب یا شنا معمولاً گزینههای مناسبی هستند؛ البته انتخاب فعالیت باید با توجه به وضعیت زانو و میزان تحمل فرد انجام شود.
فعالیت هوازی بهتر است بهصورت منظم و تدریجی افزایش یابد و شدت آن به اندازهای باشد که فرد بتواند فعالیت را بدون تشدید قابلتوجه درد انجام دهد.
تمرینات تعادلی و کنترل حرکتی
تمرینهای تعادلی و کنترل حرکتی به بهبود هماهنگی عضلات و کنترل بهتر اندام تحتانی کمک میکنند. این تمرینها بهویژه در افرادی که به دلیل درد، ضعف عضلانی یا کاهش فعالیت، تعادل و اعتماد به حرکت آنها کاهش یافته است، میتوانند بخشی از برنامه تمریندرمانی باشند.
ورزشهای دکتر نوری برای درمان آرتروز زانو
دکتر نوری با تمرکز بر درمان بدون جراحی آرتروز زانو، مجموعهای از تمرینهای ساده و کاربردی را برای کمک به بهبود عملکرد زانو و کاهش علائم این بیماری توصیه میکند. این تمرینها با توجه به هدفشان میتوانند به تقویت عضلات اطراف زانو، حفظ دامنه حرکتی، افزایش انعطافپذیری، بهبود تعادل و کنترل حرکتی و کاهش محدودیتهای ناشی از آرتروز کمک کنند.
مهمترین ورزشهای توصیهشده برای آرتروز زانو
مجموعه تمرینهای مناسب آرتروز زانو میتواند شامل حرکات تقویتی، کششی، دامنه حرکتی و فعالیتهای هوازی کمفشار باشد. انتخاب تمرین مناسب و شدت آن باید با توجه به شدت علائم، قدرت عضلات و توانایی حرکتی هر فرد انجام شود.
برخی از تمرینهای کاربردی عبارتاند از:
- بالا بردن مستقیم پا در حالت درازکش: برای تقویت عضلات چهارسر ران و بهبود کنترل زانو.
- خم و صاف کردن آرام زانو: برای حفظ دامنه حرکتی و کاهش خشکی مفصل.
- کشش عضلات پشت ران (همسترینگ): برای حفظ انعطافپذیری عضلات و کاهش محدودیت حرکتی.
- خم کردن پاشنه به سمت باسن: برای بهبود دامنه حرکتی زانو و تقویت عضلات پشت ران.
- نشستن و برخاستن کنترلشده از روی صندلی: برای تقویت عضلات ران و باسن و بهبود توانایی انجام فعالیتهای روزمره.
- پیادهروی در آب: فعالیتی کمفشار که به دلیل کاهش وزن مؤثر بدن در آب، میتواند انجام حرکت را برای برخی افراد آسانتر کند.
انجام منظم و صحیح این تمرینها میتواند به کاهش درد، بهبود حرکت و افزایش توانایی انجام فعالیتهای روزمره کمک کند. با این حال، همه تمرینها برای همه افراد مناسب نیستند و در صورت ایجاد درد قابلتوجه، تورم یا تشدید علائم، برنامه تمرینی باید بازبینی شود.
در ادامه، تمرینهای مناسب آرتروز زانو را بر اساس نوع و هدف آنها بررسی میکنیم.
ورزشهای کششی آرتروز زانو
ورزش آرتروز زانو و تمرینات کششی در درمان آرتروز زانو با ورزش یا تمرین درمانی برای افزایش انعطاف پذیری مفصل زانو و کاهش سفتی ها مفید هستند. در ادامه، چند تمرین کششی برای زانو آمده است:
🦵 1) کشش چهارسر — Quad Stretch
ایستاده یا نشسته باشید. یک پا را بگیرید و پاشنه را به سمت باسن بکشید تا کشش را در عضلات جلوی ران (فلکسورهای زانو) احساس کنید.
این حالت را ۱۵–۳۰ ثانیه نگه دارید و ۲–۴ بار برای هر پا تکرار کنید.
📌 این حرکت کشش عضلات چهارسر ران را افزایش میدهد و به کاهش فشار روی مفصل زانو کمک میکند.
🦵 2) کشش ماهیچه کمری یا همسترینگ — Hamstring Stretch
دراز بکشید روی زمین، یکی از پاها را صاف بگیرید و دستها را پشت ران/زانو قرار دهید. به آرامی پا را به سمت خود بکشید تا کشش عضله پشت ران را احساس کنید.
این حالت را ۱۵–۳۰ ثانیه نگه داشته و ۲–۴ بار برای هر پا تکرار کنید.
📌 این کشش باعث افزایش انعطافپذیری پشت ران میشود و فشار غیرضروری روی زانو را کاهش میدهد.
🦵 3) کشش ماهیچه ساق پا — Calf Stretch
ایستاده یا نشسته در زمین قرار بگیرید. یک پا را عقب بگذارید و پاشنه را روی زمین نگه دارید، سپس تا حد امکان کشش عضله ساق پا را احساس کنید.
این حالت را ۱۵–۳۰ ثانیه نگه داشته و ۲–۴ بار برای هر پا تکرار کنید.
📌 کشش ساق پا باعث بهبود دامنه حرکت مفصل زانو و کاهش فشار از طریق افزایش انعطافپذیری عضلات میشود.
کشش پا در حالت نشسته روی زمین
روی زمین بنشینید و پای خود را صاف به سمت بیرون دراز کنید. بدون اینکه کف پا را بلند کنید؛ به آرامی یکی از زانو ها را به سمت سینه خود خم کنید و بکشید، تا زمانی که احساس کشیدگی خفیفی احساس نمایید. به مدت 5 ثانیه در همین حالت بمانید. سپس پای خود را عوض کنید و این تمرین را برای پای دیگر انجام دهید. این تمرین را برای هر پا 10 مرتبه تکرار نمایید.
کشش عضلات پشت زانو
برای کشش عضله لازم است از قبل یک حوله گرم آماده نمایید و روی قوزک پای خود قرار دهید. سپس دراز بکشید و پای دیگر خود را از قسمت زانو خم کنید. حالا سعی کنید عضله پای خود را سفت و منقبض نمایید و با تمام توان زانوی خود را به سمت زمین فشار دهید و تا عدد 5 بشمارید. سپس به آرامی پای خود را عوض کنید و برای هر پا این حرکت را 5 بار تکرار نمایید.
📌 نکات مهم برای تمرینات کششی زانو
• قبل از کششها بدن خود را گرم کنید (مثلاً با قدمزدن سبک ۵ دقیقه).
• هر کشش را بدون درد شدید انجام دهید — کشش باید احساس راحتی و آرام کشیده شدن عضله بدهد.
• این تمرینات را روزانه یا حداقل ۴–۵ بار در هفته انجام دهید تا انعطافپذیری و حرکت زانو بهبود یابد.
تمرینات کششی باید به آرامی و بدون درد انجام شوند. اگر در هر مرحله از تمرین درد یا ناراحتی اضافی احساس کنید، توقف کنید و با پزشک خود مشورت کنید. پیروی از تمرینات کششی به صورت منظم میتواند به بهبود انعطاف پذیری مفصل زانو کمک کند.
ورزشهای تقویتی آرتروز زانو
ورزش آرتروز زانو و تمرینات تقویتی برای درمان آرتروز زانو میتوانند به تقویت عضلات اطراف مفصل زانو کمک کنند و به تثبیت آن کمک کنند. این تمرینات میتوانند به کاهش فشار بر مفصل و کاهش درد و سفتی ها کمک کنند.
در ادامه، تعدادی از تمرینات تقویتی معمول برای آرتروز زانو آورده شده است:
🟡 1) خم کننده ها(فلکسورها) — Quad Sets
روش انجام:
نشسته روی زمین با زانوها خم؛ عضلات جلوی زانو را محکم کنید ۵ ثانیه و رها کنید.
تکرار: ۱۰–۱۵ بار
🟢 2) اکستانسیون زانو — Knee Extension with Towel
روش انجام:
نشسته در صندلی، دستمال/حوله زیر زانو؛ با تنش روی عضلات جلوی ران، پا را صاف کنید و دوباره خم کنید.
تکرار: ۱۰–۱۵ بار
🔵 3) بلند کردن صاف پا — Straight Leg Raises
روش انجام:
دراز بکشید روی پشت؛ یکی از پاها را خم و دیگری صاف باشد. پای صاف را کمی بلند کنید، سپس پایین ببرید.
تکرار: ۱۰–۱۵ بار برای هر پا
🟠 4) تمرینات پلانک — Planks
روش انجام:
در حالت افقی روی ساعدها یا دستها و پاها؛ بدن را در یک خط مستقیم نگه دارید.
مدت: ۲۰ تا ۶۰ ثانیه یا بیشتر
🟣 5) تمرینات مقاومتی با تخته پله — Step-Ups
روش انجام:
روی یک سکوی محکم قدم بگذارید، بالا بروید و با کنترل پایین بیایید.
تکرار: ۱۰–۱۵ بار برای هر پا
اسکات برای آرتروز زانو
اسکات یکی از تمرینهای تقویتی کاربردی برای آرتروز زانو است که میتواند به تقویت عضلات چهارسر ران، عضلات سرینی و سایر عضلات اندام تحتانی کمک کند. تقویت این عضلات باعث بهبود کنترل زانو و توانایی انجام فعالیتهایی مانند نشستن و برخاستن و بالا رفتن از پلهها میشود.
برای افراد مبتلا به آرتروز زانو، انجام اسکات نیمه یا اسکات با کمک صندلی معمولاً انتخاب مناسبتری از اسکات عمیق است؛ زیرا میتوان دامنه حرکت را متناسب با میزان درد و توانایی فرد تنظیم کرد.
نحوه انجام اسکات با صندلی:

- روی یک صندلی محکم بنشینید و پاها را تقریباً به عرض لگن یا شانه باز کنید.
- کف هر دو پا را کاملاً روی زمین قرار دهید و زانوها را در راستای پاها نگه دارید.
- کمی به جلو خم شوید و وزن بدن را بهآرامی روی پاها منتقل کنید.
- با فشار دادن کف پاها به زمین، بدون استفاده زیاد از دستها، از روی صندلی بلند شوید.
- هنگام ایستادن، بدن را صاف کنید و زانوها را در وضعیت طبیعی نگه دارید؛ آنها را به عقب قفل نکنید.
- سپس لگن را بهآرامی به سمت عقب ببرید و زانوها را بهصورت کنترلشده خم کنید.
- بهآرامی پایین بیایید و دوباره روی صندلی بنشینید؛ از افتادن یا نشستن ناگهانی خودداری کنید.
حرکت را بهصورت آهسته و کنترلشده تکرار کنید و در صورت نیاز برای حفظ تعادل از دسته صندلی یا تکیهگاه مناسب استفاده کنی
نکات مهم هنگام انجام اسکات:
- در ابتدا از دامنه کوتاه و اسکات نیمه شروع کنید.
- زانوها نباید هنگام پایین رفتن به داخل منحرف شوند.
- زانو را با فشار ناگهانی یا سرعت زیاد خم و صاف نکنید.
- اسکات عمیق برای همه افراد مبتلا به آرتروز مناسب نیست.
- اگر درد یا تورم زانو پس از تمرین بهطور واضح افزایش یافت، شدت یا دامنه حرکت باید کاهش یابد.
- در صورت ضعف یا بیثباتی زانو، استفاده از صندلی یا دیوار بهعنوان تکیهگاه ایمنتر است.
📌 نکات اجرای تمرینهای تقویتی
-
قبل از شروع کمی گرم کنید (راه رفتن آرام، حرکات کششی سبک).
-
اگر درد شدید هنگام انجام تمرین احساس کردید، متوقف کنید و با متخصص مشورت کنید.
-
این تمرینها معمولاً سه تا چهار بار در هفته انجام میشوند تا عضلات زانو تقویت شوند.
همچنین مهم است که قبل از شروع هر برنامه تمرینی جدید برای درمان آرتروز زانو با ورزش یا تمرین درمانی، با پزشک یا فیزیوتراپیست خود مشورت کنید. آنها میتوانند برنامه ورزش درمانی مناسبی بر اساس وضعیت شما تدوین کنند و نکات ایمنی را به شما ارائه دهند. همچنین، اهمیت پیروی دقیق از تمرینات و توصیههای خانگی در مسیر بهبود و درمان آرتروز زانو بسیار بزرگ است.
ورزشهای هوازی و کمفشار برای آرتروز زانو
ورزشهای هوازی و کمفشار بخش مهمی از برنامه تمریندرمانی آرتروز زانو هستند. این فعالیتها با افزایش تدریجی ضربان قلب و تنفس، به حفظ آمادگی جسمانی، افزایش استقامت، کنترل وزن و کاهش پیامدهای کمتحرکی کمک میکنند، بدون اینکه مانند فعالیتهای پُربرخورد فشار زیادی به مفصل زانو وارد کنند.
برای افراد مبتلا به آرتروز زانو، شدت و نوع فعالیت باید متناسب با وضعیت زانو انتخاب شود. پیادهروی، دوچرخهسواری و ورزش در آب از فعالیتهایی هستند که معمولاً میتوان آنها را با شدت مناسب و بهصورت تدریجی انجام داد.
پیادهروی
پیادهروی یکی از سادهترین روشهای حفظ فعالیت بدنی در افراد مبتلا به آرتروز زانو است. پیادهروی منظم میتواند به حفظ قدرت و استقامت عضلات، افزایش توانایی حرکتی و کنترل وزن کمک کند.
برای شروع، بهتر است از مسافت و سرعتی شروع شود که باعث افزایش قابلتوجه درد زانو نشود و سپس مدت یا شدت فعالیت بهتدریج افزایش یابد. سطح صاف معمولاً برای شروع مناسبتر از مسیرهای شیبدار یا ناهموار است.
نکات مهم هنگام پیادهروی:
- با مدت کوتاه و سرعت مناسب شروع کنید.
- از افزایش ناگهانی مسافت یا سرعت خودداری کنید.
- کفش مناسب و راحت بپوشید.
- در صورت تشدید واضح درد یا تورم، شدت فعالیت را کاهش دهید.
- در صورت تحمل مناسب، مدت فعالیت را بهتدریج افزایش دهید.
دوچرخهسواری
دوچرخهسواری، بهویژه دوچرخه ثابت، میتواند گزینه مناسبی برای افزایش فعالیت هوازی با فشار نسبتاً کم بر مفصل باشد. حرکت تکراری و کنترلشده زانو همچنین به حفظ حرکت مفصل کمک میکند.
برای شروع، مقاومت دوچرخه باید کم باشد و ارتفاع زین بهگونهای تنظیم شود که زانو در پایینترین نقطه حرکت، بیش از حد خم یا کاملاً قفل نشود. با افزایش توانایی فرد میتوان مدت تمرین را بهتدریج افزایش داد.
ورزش در آب برای آرتروز زانو
ورزش در آب و شنا یکی از گزینههای مفید برای افرادی است که انجام تمرینهای زمینی برای آنها به دلیل درد یا تحمل پایین زانو دشوار است. شناوری آب وزن مؤثر بدن را کاهش میدهد و در نتیجه حرکت کردن در آب برای بسیاری از افراد آسانتر میشود. آب همچنین با ایجاد مقاومت ملایم، امکان فعال کردن عضلات را فراهم میکند.
تمرین در آب میتواند شامل راه رفتن در آب، حرکت دادن زانو، تمرینهای تقویتی و حرکات هوازی باشد. دمای مناسب آب نیز میتواند انجام حرکات را برای برخی افراد راحتتر کند.
تمرینهای مناسب در آب
۱. راه رفتن در آب
در قسمت کمعمق استخر بایستید و با قدمهای آهسته به جلو حرکت کنید. سپس میتوانید در صورت تحمل مناسب، به عقب یا طرفین نیز راه بروید.
این حرکت برای شروع برنامه ورزش در آب مناسب است و فشار واردشده به زانو را نسبت به راه رفتن روی زمین کاهش میدهد.
۲. بالا آوردن زانو در آب
در آب کمعمق و در کنار دیواره استخر بایستید. یک زانو را بهآرامی بالا بیاورید و سپس پایین بیاورید. حرکت را با پای دیگر تکرار کنید.
حرکت باید آرام و بدون ایجاد درد قابلتوجه انجام شود.
۳. خم و صاف کردن زانو در آب
در کنار دیواره استخر قرار بگیرید و با یک دست تکیهگاه داشته باشید. زانو را بهآرامی خم و سپس صاف کنید. دامنه حرکت را در محدودهای انجام دهید که برای شما راحت باشد.
این تمرین میتواند به حفظ دامنه حرکتی زانو کمک کند.
۴. حرکت دادن پا به طرفین
در آب بایستید و در صورت نیاز به دیواره استخر تکیه کنید. یک پا را بهآرامی به سمت کنار ببرید و سپس به وضعیت اولیه بازگردانید. حرکت را با پای دیگر نیز انجام دهید.
این تمرین علاوه بر عضلات اطراف لگن، به بهبود کنترل اندام تحتانی کمک میکند.
۵. بالا آوردن پاشنه و پنجه در آب
در آب بایستید و برای حفظ تعادل از دیواره استخر کمک بگیرید. ابتدا روی پنجهها قرار بگیرید و پاشنهها را بالا بیاورید، سپس بهآرامی به وضعیت اولیه بازگردید.
این حرکت میتواند عضلات ساق و کنترل اندام تحتانی را تقویت کند.
ورزش در آب برای چه افرادی مناسبتر است؟
ورزش در آب میتواند بهخصوص برای افرادی مفید باشد که درد زانو، اضافهوزن، ضعف عضلانی یا تحمل پایین فعالیتهای زمینی دارند و انجام ورزش روی زمین برای آنها دشوار است.
با این حال، ورزش در آب برای همه افراد مناسب نیست. در صورت وجود زخم پوستی، عفونت، برخی بیماریهای قلبی یا مشکلاتی که ورود به استخر را محدود میکنند، باید پیش از شروع ورزش در آب با پزشک مشورت شود.
شدت ورزش هوازی چقدر باشد؟
برای شروع، فعالیت باید با شدت قابلتحمل انجام شود و بهتدریج افزایش پیدا کند. یکی از روشهای ساده برای کنترل شدت، آزمون صحبت کردن است؛ یعنی فرد هنگام فعالیت بتواند با وجود افزایش تنفس، همچنان جملههای کوتاه را بدون مشکل بیان کند.
هدف اصلی در آرتروز زانو، انجام فعالیتی است که بتوان آن را منظم، تدریجی و بدون تشدید قابلتوجه علائم ادامه داد. لازم نیست فرد از همان ابتدا تمرین طولانی یا شدید انجام دهد؛ استمرار فعالیت مناسب اهمیت بیشتری دارد.
ورزشهای تعادلی و کنترل حرکتی برای آرتروز زانو
تمرینهای تعادلی با هدف بهبود تعادل، هماهنگی عضلات و کنترل حرکتی اندام تحتانی انجام میشوند. در افراد مبتلا به آرتروز زانو، درد و ضعف عضلات ممکن است کنترل زانو هنگام ایستادن و راه رفتن را کاهش دهد. این تمرینها در کنار تمرینهای تقویتی میتوانند به بهبود ثبات و کنترل زانو کمک کنند.
۱. ایستادن روی یک پا
کنار یک صندلی یا دیوار محکم بایستید. وزن بدن را بهآرامی روی یک پا منتقل کنید و پای دیگر را کمی از زمین بلند کنید. تنه و لگن را صاف نگه دارید و زانوی پای تکیهگاه را قفل نکنید. چند ثانیه در این وضعیت بمانید و سپس پا را پایین بیاورید.
در ابتدا میتوانید برای حفظ تعادل دست خود را روی صندلی یا دیوار قرار دهید. با بهتر شدن تعادل، میزان اتکا را کاهش دهید.
۲. راه رفتن پاشنه به پنجه
در کنار دیوار یا یک سطح ثابت بایستید. یک پا را مستقیماً جلوی پای دیگر قرار دهید، بهطوری که پاشنه پای جلو نزدیک پنجه پای عقب باشد. سپس پای دیگر را جلو بیاورید و چند قدم آهسته به همین شکل بردارید.
این تمرین به بهبود تعادل و هماهنگی حرکتی اندام تحتانی کمک میکند.
۳. بالا آوردن پاشنهها
پشت یک صندلی محکم بایستید و در صورت نیاز دست خود را روی آن قرار دهید. بهآرامی پاشنهها را از زمین بلند کنید و روی پنجهها قرار بگیرید. چند لحظه مکث کنید و سپس پاشنهها را بهآرامی پایین بیاورید.
حرکت را با کنترل انجام دهید و از بالا و پایین رفتن سریع خودداری کنید.
۴. بالا رفتن از پله کوتاه (Step-up)
روی یک پله کوتاه و محکم قرار بگیرید یا روبهروی آن بایستید. یک پا را روی پله قرار دهید و با انتقال کنترلشده وزن بدن، خود را بالا ببرید. سپس بهآرامی پایین بیایید.
در صورت وجود درد یا ضعف، از نرده یا تکیهگاه استفاده کنید. ارتفاع پله باید بهگونهای باشد که حرکت بدون درد قابلتوجه و بدون از دست دادن کنترل زانو انجام شود.
۵. راه رفتن جانبی
در وضعیت ایستاده، زانوها را کمی آزاد نگه دارید. یک قدم کوتاه به سمت کنار بردارید و سپس پای دیگر را به آن نزدیک کنید. چند قدم به یک سمت حرکت کرده و سپس جهت حرکت را عوض کنید.
در طول حرکت، تنه و لگن را تا حد امکان ثابت نگه دارید و از حرکات سریع خودداری کنید.
کلام پایانی
در این مطلب درباره درمان آرتروز زانو با ورزش و نقش تمرینهای مختلف در کاهش علائم و بهبود عملکرد زانو صحبت کردیم. ورزش منظم و متناسب با شرایط فرد میتواند به تقویت عضلات اطراف زانو، کاهش خشکی و درد، حفظ دامنه حرکتی، بهبود تعادل و افزایش توانایی انجام فعالیتهای روزمره کمک کند. با این حال، نوع و شدت تمرینها باید متناسب با وضعیت زانو انتخاب شود و انجام تمرینهای نامناسب یا پرفشار ممکن است علائم را تشدید کند.
اگر با درد، خشکی، تورم، ضعف یا محدودیت حرکتی زانو مواجه هستید، بهتر است وضعیت زانو توسط متخصص طب فیزیکی و توانبخشی یا متخصص زانو ارزیابی شود. در کلینیک دکتر نوری نیز پس از بررسی شرایط و معاینه، در صورت مناسب بودن ورزش، میتوان برنامه تمریندرمانی متناسب با وضعیت زانو و سطح توانایی فرد را تعیین کرد. استمرار در انجام صحیح تمرینها میتواند نقش مهمی در کنترل علائم، حفظ عملکرد زانو و افزایش توانایی فرد در انجام فعالیتهای روزمره داشته باشد.



بدون نظر