انگشت ماشه ای

انگشت ماشه ای به دلیل تنوسینوویت غلاف‌ های خم کننده انگشتان دست است و به طور معمول در انگشت چهارم و شست دست رخ می‌ دهد. تنوسینوویت شامل التهاب تاندون و غلاف تاندون است. این یک بیماری شایع است که می تواند باعث اختلال عملکردی قابل توجهی شود. باریک شدن غلاف قرقره فلکسور همراه با هیپرتروفی و ​​التهاب رابط تاندون، غلاف باعث این وضعیت می شود.

بیماران معمولاً از قفل شدن انگشتان در حین خم شدن یا باز شدن شکایت دارند و معمولاً باز شدن مشکل ساز تر است. انگشت ماشه ای دردناک است، و معمولاً به صورت یک درد عجیب در کف دست در حین حرکت انگشت است. دکتر دست معمولا این بیماری را با شرح حال و معاینه تشخیص می دهد. درمان انگشت ماشه ای اغلب بدون جراحی است، تریگر فینگر نام لاتین انگشت ماشه ای است.

علت انگشت ماشه ای

انگشت ماشه ای که تریگر فینگر هم نامیده می شود، معمولاً دست غالب را تحت تأثیر قرار می دهد و رایج ترین انگشتان درگیر انگشت شست و انگشت حلقه است. علت انگشت ماشه ای چند عاملی است. برخی از ارتباط با بیماری های همراه خاص در بیماران بزرگسال مبتلا به انگشت ماشه ای وجود دارد، به عنوان مثال، دیابت، آمیلوئیدوز، سندرم تونل کارپال، نقرس، بیماری تیروئید، و آرتریت روماتوئید. نیروهای ضربه ای منجر به هایپرتروفی و ​​باریک شدن تاندون و غلاف آن می شود که منجر به عدم توانایی تاندون می شود که به آرامی درون غلاف خود بلغزد، این منجر به گیر کردن و قفل شدن می شود.

انگشت ماشه ای در کودکان

اگرچه اکثر موارد در این سن ایدیوپاتیک هستند، اما بیشتر با شرایط متابولیک مادرزادی (مانند سندرم هورلر) و شرایط التهابی (مانند آرتریت روماتوئید نوجوانان) همراه است. انگشت ماشه ای در بروز دو پیک سنی دارد که اولین پیک آن قبل از هشت سالگی و دومین پیک در بیماران 40 و 50 ساله است.

به طور کلی، انگشت ماشه ای در بزرگسالان شایع تر است. هنگامی که کودکان انگشت ماشه ای می گیرند، پسران و دختران را به طور مساوی تحت تاثیر قرار می دهد و بیشتر در انگشت شست دیده می شود. در بزرگسالان، انگشت ماشه ای معمولاً دست غالب را درگیر می کند.

ضربه یا تروما

میکروتروما، چه از طریق استفاده مکرر یا نیروهای فشاری، منجر به التهاب و آسیب کمپلکس تاندون-غلاف فلکسور می شود. بیشترین درجه نیرو روی قرقره A1 وارد می شود و از این رو، این چیزی است که بیشتر تحت تأثیر قرار می گیرد. التهاب، با گذشت زمان، منجر به چسبیدن تاندون در غلاف خود می شود و توسط بیمار به عنوان قفل شده درک می شود.

از آنجایی که دستگاه تاندون فلکسور(خم کننده) دارای قدرت بالاتری است، در مقایسه با تاندون اکستانسور (باز کننده)، بیماران به طور کلاسیک در خم کردن انگشتان خود مشکلی ندارند. با این حال، التهاب باعث می‌شود که تاندون فلکسور در غلاف فلکسور در حین باز شدن گرفتار شود و بیماران هنگام تلاش برای باز کردن انگشتان خود متوجه قفل شدن آن‌ها می‌شوند.

علائم انگشت ماشه ای

شایع ترین علائم تریگر فینگر عبارتند از:

• هنگامی که انگشتان یا شست خود را حرکت می دهید، احساس ساییدن و گیر کردن می کنید.
• درد و سفتی هنگام خم کردن انگشتان یا شست به سمت کف دست.
• درد دست نزدیک پایه انگشتان یا شست. این درد معمولاً زمانی بدتر می شود که چیزی را در دست بگیرید.
• تورم یا توده حساس در کف دست
• قفل شدن انگشتان یا شست در حالت خمیده، ممکن است لازم باشد از دست دیگر خود برای فشار دادن به آرامی انگشتان خود استفاده کنید تا صاف شوند.

علائم انگشت ماشه ای، به ویژه سفتی و حالت قفل شدن، معمولاً در اول صبح بدتر می شوند، سفتی معمولاً با شروع استفاده از انگشتان و شست کمی بهتر می شود.

تشخیص انگشت ماشه ای

تشخیص این بیماری بالینی است. با این حال، آسیب شناسی نشان داده است که متاپلازی فیبرو غضروفی در سطح مشترک تاندون-قرقره رخ می دهد و با هیپرتروفی و ​​التهاب همراه است. بیماران معمولاً با ناراحتی یا محدودیت های عملکردی در انگشت آسیب دیده مراجعه می کنند.

افراد ممکن است هنگام خم شدن انگشت آسیب‌ دیده متوجه ناراحتی پیشرونده در قسمت کف دست شوند و همچنین ممکن است تورم یا ندول وجود داشته باشد. بیماران اغلب از یک کلیک دردناک شکایت دارند. بیماران همچنین ممکن است با قفل شدن انگشت در حین باز شدن یا ناتوانی در حرکت دادن انگشت از یک موقعیت خمیده ثابت مراجعه کنند.

علائم ممکن است به تدریج ایجاد شود یا ممکن است حاد باشد. بیماران ممکن است با سفتی یا ناراحتی مراجعه کنند اگر انگشت ماشه ای دست غالب آنها را درگیر کند و در کار آنها اختلال ایجاد کند. معاینه فیزیکی ممکن است یک ندول حساس را در چین دیستال کف دست نشان دهد. رقم آسیب دیده ممکن است خمیده و قفل شده باشد. تلاش برای حرکت دادن انگشت ممکن است باعث درد و یا ضربه خوردن شود.

برای ارزیابی این وضعیت می توان سونوگرافی انجام داد. سونوگرافی ممکن است ضخیم شدن قرقره و همچنین التهاب و بی نظمی تاندون فلکسور زیرین را نشان دهد. با این حال، ممکن است به طور قابل اعتماد مشکل را پیش بینی نکند. اولتراسوند را می توان به صورت پویا برای نشان دادن گرفتن و کلیک در حین لغزش تاندون استفاده کرد. رادیوگرافی ساده برای رد سایر شرایط مانند شکستگی پنهان مفید است. به طور کلی، ام آر آی و سی تی اسکن معمولا مورد نیاز نیست.

درمان انگشت ماشه ای

انگشت ماشه‌ای (Trigger Finger) وضعیتی است که باعث درد، خشکی و گاهی قفل شدن انگشت در حالت خمیده می‌شود. این اتفاق زمانی می‌افتد که غلاف تاندون (بافت پوشاننده تاندون) در پایه انگشت ضخیم یا دچار گره‌هایی می‌شود. این ضخیم شدن مانع از حرکت روان تاندون می‌شود و در نتیجه انگشت هنگام خم و راست شدن، احساس ماشه کشیدن را ایجاد می‌کند.

درمان‌ های غیر جراحی 

درمان تریگر فینگر معمولا غیر جراحی است به خصوص اگر بدون عارضه و علائم کوتاه مدت باشد. این شامل مصرف دارو و تزریق استروئید و اسپلینت(آتل) است. داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی بدون نسخه (NSAIDs) – مانند ناپروکسن یا ایبوپروفن درد را تسکین می دهند و تورم را کاهش می دهند.

• استراحت و اجتناب از فعالیت‌ های تشدید کننده: مهم‌ ترین قدم، شناسایی و اجتناب از حرکات تکراری دست یا فشار بیش از حد بر انگشت آسیب‌ دیده است. این شامل استفاده از ابزار خاص، فعالیت‌های ورزشی خاص یا حتی تایپ کردن طولانی مدت می‌شود.
• استفاده از کمپرس سرد: قرار دادن کیسه یخ پیچیده شده در پارچه روی ناحیه دردناک برای 15-20 دقیقه، چند بار در روز، می‌تواند به کاهش التهاب و درد کمک کند.
• داروهای مسکن و ضدالتهاب: داروهای بدون نسخه مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن (از دسته NSAIDs) می‌توانند به کاهش درد و التهاب کمک کنند. همیشه طبق دستورالعمل دارو را مصرف کنید.
• تزریق کورتیکواستروئید (کورتون): این یکی از مؤثرترین روش‌های درمانی غیرجراحی است. پزشک مستقیماً دارو را به غلاف تاندون در پایه انگشت تزریق می‌کند. این تزریق می‌تواند التهاب را به شدت کاهش داده و حرکت تاندون را تسهیل کند. ممکن است نیاز به تکرار تزریق باشد.
• استفاده از آتل (اسپلینت): پزشک ممکن است توصیه کند که انگشت آسیب‌دیده را شب‌ها در حالت صاف یا کمی خمیده با استفاده از آتل ثابت نگه دارید. این کار به استراحت تاندون و کاهش سفتی صبحگاهی کمک می‌کند.
• ورزش‌ های کششی ملایم: پس از کاهش التهاب، انجام حرکات کششی ملایم برای انگشت و دست می‌تواند به حفظ دامنه حرکتی و جلوگیری از خشکی کمک کند.

تزریق استروئید

تزریق کورتون اغلب استراتژی درمانی موفق و خط اول برای بیماران مبتلا به انگشت ماشه ای است. این روش ارزان است، به راحتی انجام می شود و نسبت به جراحی کمتر تهاجمی است. تزریق استروئید به غلاف تاندون برای اثربخشی آن مهم است. کورتون ممکن است در بسیاری از بیماران مفید باشد، اگرچه عود علائم ممکن است رخ دهد. تزریق کورتون در موارد نادری ممکن است باعث آتروفی، تغییر رنگ پوست، یا حتی عفونت شود.

جراحی تریگر فینگر