فهرست مطالب
تشخیص دقیق بیماری های ستون فقرات
معاینه تشخیصی
این بررسی های تشخیصی به ارزیابی عملکرد و کارکرد ستون فقرات و تأثیر مشکلات بر فعالیتهای روزمره کمک می کنند.
– آزمون های فیزیکی و حرکتی
-آزمون محدوده حرکتی (Range of Motion – ROM):این آزمون ها برای اندازه گیری میزان حرکت در بخش های مختلف ستون فقرات مانند گردن، کمر، و ناحیه قفسه سینه استفاده میشود. محدودیت در دامنه حرکت میتواند نشانه ای از مشکلات دیسکی، آرتروز، یا آسیب های عضلانی باشد.
-آزمون های تعادلی و ایستادن: برای ارزیابی قدرت تعادل و توانایی ایستادن به مدت طولانی. مشکلات در این آزمون ها میتواند نشان دهنده اختلالات عصبی یا مشکلات ساختاری در ستون فقرات باشد.
– بررسی های تشخیصی عملکردی عضلانی
– بررسی قدرت عضلات اطراف ستون فقرات میتواند به شناسایی ضعف های مرتبط با آسیب های عصبی یا مشکلات دژنراتیو کمک کند.
– آزمون های انعطاف پذیری: اندازه گیری انعطاف پذیری عضلات و بافت های اطراف ستون فقرات برای شناسایی محدودیت های حرکتی و مشکلات احتمالی.
بررسی های تشخیصی مایع مغزی-نخاعی (CSF)
این بررسی های تشخیصی برای شناسایی مشکلات خاص در ناحیه نخاع و مغز انجام می شوند.
– نمونه برداری از مایع مغزی-نخاعی (Lumbar Puncture): نمونه برداری از مایع مغزی-نخاعی به بررسی تغییرات در ترکیب مایع، حضور عفونت ها، التهاب ها، و سایر مشکلات کمک می کند. این آزمایش می تواند در تشخیص بیماری هایی مانند مننژیت، اسکلروزیس های چند گانه، و آرتریت های التهابی مفید باشد.
– بررسی های تشخیصی شیمیایی و میکروبیولوژیکی مایع مغزی، نخاعی
بررسی مقادیر پروتئین ها، گلوکز، و سلول ها در مایع مغزی-نخاعی برای شناسایی عفونت ها، التهاب ها و دیگر اختلالات مرتبط با نخاع.
تصویربرداری پزشکی و نوار عصب
در برخی موارد، ممکن است آزمایش های تصویربرداری تکمیلی به همراه رادیوگرافی برای تشخیص دقیق تر استفاده شوند:
– سی تی اسکن (CT Scan): برای بررسی جزئیات ساختاری و شناسایی مشکلات استخوانی، تومورها و شکستگی های پیچیده. سی تی اسکن میتواند جزئیات دقیق تری نسبت به رادیوگرافی ارائه دهد.
– ام آر آی (MRI) : برای بررسی بافت های نرم مانند دیسک ها، نخاع و ریشه های عصبی. ام آر آی اطلاعات دقیق تری درباره تغییرات دژنراتیو، فتق دیسک، و تومورها ارائه می دهد.
– نوار عصب و عضله : EMG/NCS برای بررسی عملکرد اعصاب و عضلات ستون فقرات استفاده میشود و آسیب های عصبی ناشی از دیسک یا فشار روی ریشه های عصبی را مشخص می کند. این روش به پزشک کمک می کند برنامه درمانی مناسب و مؤثر را تعیین کند.
آزمایش های ژنتیکی
در برخی موارد، بررسی های ژنتیکی برای شناسایی بیماریهای ارثی مانند اسکولیوز ارثی و دیستروفی عضلانی می تواند مفید باشد. این آزمایش ها به تشخیص زودهنگام و مدیریت مناسب تر بیماری های ارثی مربوط به ستون فقرات کمک شایانی می کند.
سخن پایانی
بررسی های تشخیصی به شناسایی و مدیریت بیماریهای ستون فقرات کمک میکنند و میتوانند به ارزیابی دقیق تر وضعیت بیمار و تدوین برنامه درمانی مناسب تر منجر شوند. این آزمایش ها شامل آزمون های عملکردی، آزمایش های مایع مغزی نخاعی، تصویربرداری های تکمیلی، و آزمایش های ژنتیکی هستند که هر یک به نوبه خود اطلاعات مهمی درباره وضعیت ستون فقرات ارائه می دهند. استفاده از این آزمایش ها به همراه روش های تصویربرداری می تواند به تشخیص دقیق تر و درمان مؤثر تر مشکلات ستون فقرات منجر شود.

